ابن حسام خوسفی | غزلیات | غزل شماره ۱۲۳

تعال من بک وجدی که من هوای تو دارم انیس قلب حزینی و جان برای تو دارم کفی بخدک وردی چه جای لاله سیراب کذا و ایه ورد که من به جای تو دارم ولی منی و هواء طواف کعبه کویت فجئت یابک سعیا که من صفای تو دارم إن ابتغیت وفاتی سر از وفات نپیچم وإن رضیت براسی سر رضای تو دارم و اطلعت بحالی به‌های های بگریی کما بعشقک ابکی وهای های تو دارم فما تطاول قلبی حدیث زلف درازت و ما جری بدموعی ز ماجرای تو دارم فداک ابن حسام نثار کوی تو جانش و کیف اقصر عنها که جان فدای تو دارم