ابن زنیه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابن زنیه . [ اِ ن ُ زَ / زِ ی َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) حرامزاده . (مهذب الاسماء). پسر زنا. خلاف ابن رشده .