ابن هباریه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن هباریه . [ اِ ن ُ هََ ب ْ با ری ی َ ] (اِخ ) شریف، ابویعلی محمدبن محمدبن صالح هاشمی عباسی . شاعری عرب، ملازم خدمت خواجه نظام الملک . مدتی در اصفهان اقامت گزید و سپس به کرمان هجرت کرد و بدانجا درگذشت . گذشته از دیوان بزرگ او، کلیله و دمنه را به عربی نظم کرده و نام آن نتائج الفطنة نهاده و ارجوزه ای موسوم به الصادع و الباغم در دوهزار بیت مانند کلیله حکایت از زبان حیوانات صدقةبن منصوربن دبیس صاحب حله کرده است . وفات او به سال ٥٠٤ هَ . ق . بوده است .