ابوخالد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوخالد. [ اَ ل ِ ] (ع اِ مرکب ) سگ . (مهذب الاسماء). کلب . (المزهر). ◄ روباه .ثعلب . (المزهر). ◄ (اِخ ) دریای قلزم یعنی دریائی که فرعون و جنود بدان غرق شدند. (مراصد).
ابوخالد. [ اَ ل ِ ] (اِخ ) یکی از صحابه ٔ رسول صلوات اﷲعلیه و مالک بن الحارث از او روایت کند.
ابوخالد. [ اَ ل ِ ] (اِخ ) محدث است و معلی بن اسد از او روایت کند.