ابورافع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابورافع. [ اَ ف ِ ] (ع اِ مرکب ) ابن عرس . راسو. موش خرما. ابوالحکم . (المزهر).
ابورافع. [ اَ ف ِ ] (اِخ ) ابراهیم . صحابی است . رجوع به ابورافع هرمز شود.
ابورافع. [ اَ ف ِ ] (اِخ ) اسلم قبطی . مولی رسول صلوات اﷲعلیه . صحابی است . رجوع به ابورافع هرمز... شود.