ابوسلمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوسلمه . [ اَ س َ ل َ م َ ] (اِخ ) منصوربن سلمة الخزاعی . محدّث است .
ابوسلمه . [ اَ س َ ل َ م َ ] (اِخ ) منهال بن بحر. محدّث است و عمروبن علی از او روایت کند.
ابوسلمه . [ اَ س َ ل َ م َ ] (اِخ ) مولی آل ربیعه . او از ابوهریره دوسی روایت کند:لو کان الدّین عندالثریّا لتناوله رجال ٌ من فارس .