ابوسلمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوسلمی . [ اَ س َ ما ] (ع اِ مرکب ) حربا.آفتاب پرست . (منتهی الارب ). ابوقلمون . خور. وَزَغَه . خامالاون . اسدالأرض . حربایه . پژمره . ابوحذر. مارپلاس .
ابوسلمی . [ اَ س ُ ما ] (اِخ ) کنیت پدر زهیر شاعر است .
ابوسلمی . [ اَ ؟ ما ] (اِخ ) صحابی است و او یک حدیث از رسول صلوات اﷲ علیه روایت کند.