ابوسلیمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوسلیمان . [ اَ س ُ ل َ ] (اِخ ) ابن قریه . ایّوب بن زیدبن قیس . رجوع به ابن قریه ابوسلیمان ... شود.
ابوسلیمان . [ اَ س ُ ل َ ] (اِخ ) او از کعب و از او قتاده روایت کند.
ابوسلیمان . [ اَ س ُ ل َ ] (اِخ ) احمدبن ابی الطیب . محدّث است و از مسکین بن میمون روایت کند.