ابوطیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوطیب . [ اَ ] (ع اِ مرکب ) مشک زباد. مشک گربه ٔ دشتی . شاخ . غالیه . (بوفن ). ◄ اذخر. کاه مکّه . (مؤیدالفضلا).
ابوطیب . [ اَ طَی ْ ی ِ ] (ع اِ مرکب ) آفروشه . (مهذب الاسماء). افروشه . ابوسهل . (مهذب الاسماء). ابوصالح . (مهذب الاسماء). حلوا. خبیص .
ابوطیب . [اَ طَی ْ ی ِ ] (اِخ ) او راست : کتاب طبقات اللغویین .