ابوظبیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ](اِخ ) صاحب منحة رسول اﷲ صلوات اﷲ علیه . صحابی است .
ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ] (اِخ ) السلفی . صحابی است .
ابوظبیه . [ اَ ظَ ی َ ] (اِخ ) الکلاعی الشامی . صاحب معاذبن جبل . تابعی است . او از مقداد و معاذبن جبل و عبداﷲبن عمر و از او محمدبن سعد و ثابت روایت کنند.