ابوعقبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعقبه . [ اَ ع ُ ب َ ] (ع اِ مرکب ) خوک . (مهذب الاسماء). خنزیر. ◄ و در المرصع معنی خروس و شپش درشت نیز بر آن افزوده است .
ابوعقبه . [ اَ ع ُ ب َ ] (اِخ ) تابعی است و از ابن عمر حدیث کند.
ابوعقبه . [ اَ ع ُ ب َ ] (اِخ ) جابربن قطن . از روات است .