ابوعمران
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعمران . [ اَ ع ِ ] (ع اِ مرکب ) وَرَشان . (المرصع). فاخته . مرغ الهی . کناد. کالنجه . صلصل .
ابوعمران . [ اَ ع ِ ] (اِخ ) یکی از رؤسای خرمیان . رقیب جاویدان بن سهرک در ریاست این قوم، بکوه بذ و اطراف آن . رجوع به بابک ... شود.
ابوعمران . [ اَ ع ِ ] (اِخ ) ابراهیم بن یزیدبن اسودبن محمدبن ربیعه . یکی از تابعین . متوفی به سال ٩٦ هَ . ق . در ٤٩ سالگی . رجوع به ابراهیم نخعی ... شود.