ابوعمیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعمیر. [ اَ ع ُ م َ ] (ع اِ مرکب ) نره . (منتهی الارب ). شرم مرد.
ابوعمیر. [ اَ ع ُ م َ ] (ع اِ مرکب ) قسمی ماهی که آنرا ام الشریط نیز گویند.
ابوعمیر. [ اَ ع ُ م َ ] (اِخ ) او از عاصم جحدری و از وی هارون نحوی روایت کند.