ابوعمرو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعمرو. [ اَ ع َم ْرْ ] (اِخ ) سائب . از روات حدیث است .
ابوعمرو. [ اَ ع َم ْرْ ] (اِخ ) سالم بن عبداﷲبن عمربن الخطاب . از محدثین و فقهای مدینه . رجوع به سالم ... شود.
ابوعمرو. [ اَ ع َم ْرْ ] (اِخ ) السبیعی . عیسی بن یونس بن ابی اسحاق . از روات حدیث است .