اتلاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتلاع . [ اِ ] (ع مص ) گردن بیفراشتن . (زوزنی ) (تاج المصادر). گردن برافراشتن آهو از جای خود: اتلع الثور من الکناس ؛ سر بیرون کرد گاو از جای باش . ◄ گردن ستیخ کردن . ◄ بلند کردن گردن و برداشتن آن برای دیدن چیزی . گردن کشیدن .
اتلاع . [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) پوشیده شدن کار و خبر و مرگ و حیات کسی بر کسی .