اتلال

اتلال . [ اَ ت َ ] (ع مص ) اَتل . گام نزدیک نهادن هنگام خشم . ◄ سیر شدن از طعام . اَتلات .

اتلال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ تَل ّ، بمعنی توده های خاک و توده های ریگ و پشته . (منتهی الارب ) : ای روز چه روزی تو بدین زینت و این زیب کز زینت و زیب تو دگر شد همه اتلال . فرخی . ◄ ج ِ تَل، بمعنی بالش . (منتهی الارب ).

اتلال . [ اِ ] (ع مص ) راست ایستادن . ◄ چکانیدن . (منتهی الارب ). ◄ بستن و کشیدن چهارپا.