اجفار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجفار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ جَفر.
اجفار. [ اِ ](ع مص ) ناپدید گردیدن . (منتهی الارب ). ◄ بازماندن از آرمش : اجفر عن المراءة. (منتهی الارب ). ◄ بازماندن فحل از گشنی . (منتهی الارب ). ◄ ترک ملاقات کردن : اجفر عن صاحبه . (منتهی الارب ). ◄ اجفرت ما کنت فیه ؛ ترک کردم آنچه داشتم . (منتهی الارب ). ◄ گنده بو گردیدن مرد.