اجفال

اجفال . [ اِ ] (ع مص ) شتافتن . ◄ اجفال الظلیم ؛ رفتن شترمرغ بر زمین و شتافتن آن . (منتهی الارب ). دویدن اشترمرغ . (تاج المصادر) (زوزنی ). ◄ شتابانیدن و گریزانیدن شترمرغ . (منتهی الارب ). ◄ بشتاب گریختن . ◄ اِجفال الریح بالتراب ؛ بردن باد خاک را و پرانیدن آن . (منتهی الارب ). تیز وزیدن باد. باد ببردن خاک . (تاج المصادر). ◄ اِجفال ِ قوم ؛ برکنده شدن قوم و رفتن آن . (منتهی الارب ). ◄ اجفال بر ارض ؛ افتادن بر زمین . (منتهی الارب ).

اجفال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ جِفل و جَفل .