احتراث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احتراث . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) کشت کردن . (حبیش تفلیسی ) (تاج المصادر). حَرْث . کشاورزی کردن . کشاورزی . ◄ کسب کردن . (تاج المصادر). ورزیدن .