احتقار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) خوار و حقیر شمردن.<BR>۲- (مص ل.) خوار شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) خوار و حقیر شمردن. ۲- (مص ل.) خوار شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتقار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) حقر. (تاج المصادر). استحقار. خوارو خرد شمردن . خوار داشتن . ◄ خوار شدن .