احتماش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتماش . [ اِ ت ِ ](ع مص ) جنگ کردن . (منتهی الارب ). ◄ جنگیدن دو خروس با یکدیگر: احتمش الدیکان . (منتهی الارب ). ◄ برافروختن از خشم . خشم گرفتن . (زوزنی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتماش . [ اِ ت ِ ](ع مص ) جنگ کردن . (منتهی الارب ). ◄ جنگیدن دو خروس با یکدیگر: احتمش الدیکان . (منتهی الارب ). ◄ برافروختن از خشم . خشم گرفتن . (زوزنی ).