احزیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احزیا. [ اَ ] (اِخ ) هشتمین ِ ملوک اسرائیل، پسر احاب . او پادشاهی ظالم و مشرک و بزمان الیاس نبی میزیست . جلوس او در ٨٩٧ ق . م .بود. ◄ پنجمین پادشاه یهود، پسر یورامک .آنگاه که پدر او بمرد، وی بیست ودو سال داشت و بجای پدر نشست و با آرامیان محاربه کرد. (قاموس الاعلام ).