اخراب

اخراب . [ اِ ] (ع مص ) ناآباد گردانیدن چیزی را. ویران کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ویران کردن خانه را.

اخراب . [ اَ ] (اِخ ) موضعی است به نجد. (منتهی الارب ). و ثغور و حدود را اخراب گویند واخراب غرور موضعی است در شعر جمیل . (مراصدالاطلاع ).

اخراب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خُربة و خِربَه و خَرَب .