اخرات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخرات . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ خَرت . چشمه و روزنه های سوزن و سوراخهای گوش و امثال آن . ◄ حلقه ها در سر تنگهای ستور.
اخرات . [ اَ خ ُ ] (اِ) آخُرات . آخُرها. ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر (در ذکر اخبارالذهب و معادنه ) آرد: و قد کان یوجد فی زرویان فی عنفوان ظهوره و اقبال شأنه فی جباله و هضباته تجاویف واسعة کالبیوت یسمونها أخرات، ای أواری مملوءة من قطاع ذهب کالسبائک کأنها خزائن معدة لطلابها و کان العاثر علیها یحصل علی غناءالدّهر. (الجماهر چ هند ص ٢٤٢).