ادارسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادارسه . [ اَ رِ س َ ] (اِخ ) آل ادریس . ادریسیون . نام سلسله ای از ملوک علوی در مغرب بمراکش و بربر که از ١٧٢ تا ٣٧٤هَ . ق . درین ناحیت فرمان رانده اند. رئیس و سرسلسله ٔ آنان ادریس بن عبداﷲبن حسن بن علی بن ابیطالب علیه السلام است . او در قیامی بسال ١٦٨ در مدینه بحمایت آل علی همدستی کرد و چون خلفا این شورش را بنشاندند او بگریخت و بمصر شد و از آنجا بمراکش رفت و بناحیه ٔ سبته علم استقلال برافراشت و او و جانشینان او بیش از دویست سال در مراکش حکم راندند. و شهر تدغه و گاهی اولی ل ُ مقر آنان بوده است : ادریس نخست (١٧٢ - ١٧٧ هَ . ق .). ادریس دوم پسر او (١٧٧ - ٢١٣). محمد پسر ادریس دوم ( ٢١٣ - ٢٢١). علی اول پسر محمدبن ادریس (٢٢١ - ٢٣٤). یحیی پسر محمدبن ادریس (از ٢٣٤). یحیی دوم پسر یحیی نخست . علی دوم پسر عمر پسر ادریس دوم . یحیی سیم پسر قاسم پسر ادریس دوم (تا ٢٩٣). یحیی چهارم پسر ادریس پسر عمر ( ٢٩٣ - ٣١٠). حسن (٣١٠ - ٣١٩). قاسم کنون پسر محمد (٣٢٠ - ٣٣٧). احمد پسر قاسم (٣٣٧ - ٣٤٧). حسن پسر قاسم (٣٤٧ - ٣٧٤) و با انقراض دولت فاطمیان مصر دولت آنان نیز برافتاد. و رجوع به طبقات سلاطین اسلام ص ٢٩ و قاموس الاعلام شود.