ادالیسک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادالیسک . [ اُ ] (فرانسوی، اِ) (از کلمه ٔ ترکی ادلیک، مشتق از اُدَه، اطاق و وثاق + لیک، حرف نسبت ) کنیز و خدمتکار زنان سلطان عثمانی . ◄ نامی که بغلط بزنان حرم سلطان داده اند. ◄ انگر نقاش معروف دو پرده ٔ بسیار زیبا ساخته است : «ادالیسک غنوده » که در رم بسال ١٨١٤م . کرده است و امروز در موزه ٔ لوور است . ادالیسک دوم، زنی جوان و موخرمائی را نشان میدهد که سر خود را بر بازو خم کرده است . ادالیسک اژن دلاکروا (١٨٤٧ م .) بر پرده ٔ قرمز غنوده و سر را در انحنای بازوی چپ جا داده است . چهره ٔوی دارای کمال و رنگ پرده بسی زنده و جاندار مینماید. ادالیسک های دیگری نیز لوئی بولانژه (١٨٣٠)، کور (١٨٣٨)، ا. کُلَن (١٨٣٨)، ارنست هبر، هَ . سالمسن (١٨٧٢) و دیگران دارند.