اذنک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذنک . [ اُ ذُ ن َ ] (اِ مرکب ) گوشی . قیف و طرجهاره گونه ای که در گوش گران گذارند سهولت شنیدن را.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذنک . [ اُ ذُ ن َ ] (اِ مرکب ) گوشی . قیف و طرجهاره گونه ای که در گوش گران گذارند سهولت شنیدن را.