اذیمس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اذیمس . [ اُ م ِ ] (اِخ ) اوذیمس . دو حکیم یونانی از شاگردان ارسطو این نام داشتند و هر دو در حدود ٣٠٠ ق . م . زندگی میکردند. یکی از آنان از اهل قبرس و دیگری از رُدِس بود و شخص اخیر رسایلی در باب مطالبی که استاد وی بحث کرده بود، تألیف کرده است ولی امروز در دست نیست و فقط سَمپلیسیوس چند قطعه از تألیف وی را در باب طبیعیات نقل کرده است . اذیمس در این باب عقاید ارسطو را مورد انتقاد قرار داده و نیز بشخص اخیر «اخلاق اذیمس » را نسبت داده اند که به اقرب احتمال از استاد او ارسطو است و نیز مباحثی در خصوص منطق و تاریخ هندسه بدو منسوب است . و رجوع به عیون الانباء ابن ابی اصیبعه ج ١ ص ٣٦ و ٥٧ و ٦٨ و ٨٤ و ج ٢ ص ١٠٢ شود.