ارذاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارذاذ. [ اِ ] (ع مص )باران رذاذ (نرم و ریزه ) باریدن . (منتهی الأرب ). باران نرم ریزه باریدن . باران نرم اندک باریدن . باران ضعیف باریدن . اندک باریدن . (تاج المصادر بیهقی ). باران رذاذ رسیدن بزمین . (منتهی الأرب ). ◄ روان شدن جراحت و آنچه در مشک باشد. (منتهی الأرب ).