ارذال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارذال . [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ رَذل . فرومایگان . (غیاث اللغات ). ناکسان . (مهذب الاسماء). دونان . خسیسان .
ارذال . [ اِ ] (ع مص ) ناکس و فرومایه گردانیدن کسی را. (منتهی الأرب ). فرومایه کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ صاحب ناکسان و فرومایگان گشتن . ◄ رذل گردیدن اصحاب کسی . (منتهی الأرب ).