ارسترخس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارسترخس . [ ] (اِخ ) (بهین شاهزادگان ) از ساکنان تسالونیکی و همکار و همقطارامین پولس حواری بود. (اعمال رسولان ٢٠: ٤ و ٢٧: ٣ فلیمون ٢٤). حیات وی بواسطه ٔ شورشی که در افسس بتحریک جماعت زرگران برپا شد در خطر افتاد. (اعمال رسولان ١٩: ٢٩). لکن وی آزاد شده با پولس ماند و با او در روم اسیر گردید. (کولسیان ٤: ١٠) (قاموس کتاب مقدس ).