واژه جو

ارقاص

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارقاص . [ اِ ] (ع مص ) پویه دوانیدن شتر. (منتهی الأٔرب ). در پویه داشتن اشتر. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ برجهانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ).برجهانیدن و ببازی داشتن کودک را. (منتهی الأرب ).

معنی ارقاص | واژه جو