ارگجه

ارگجه . [ اَ گ َ ج َ ] (هندی، اِ)خوشبوئی است مرکب که از صندل و گلاب و کافور و مشک وعنبر و روغن سمن سازند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). وصاحب آنندراج گوید: نعمت خان عالی راست : بیخودی تنگ در آغوش کشیده ست مرا آن قبا تا بر دوش ارگجه پوش آمده است . مخفی نماند که مجموع ((قبا تا بر دوش ارگجه پوش )) که اسم محبوب است با ماقبل خود مبتدا، و ((آمده است )) خبر این مبتدا (؟) - انتهی .