ازگل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازگل . [ اُ گ ُ ] (اِخ ) یکی از قرای شمیران واقع در مشرق درّه ٔ دارآباد.
ازگل . [ اَ گ ِ ] (اِ) ازگیل . و در لاهیجان، کلاردشت و گرگان بنام کُنوس، کُنُس، کُندُز، و در کتول باسم کُندُس نامیده میشود. و رجوع به ازگیل شود.