ازیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازیل . [ اَ ی َ ] (ع ص ) آنکه میان هر دو ران وی دوری بود. (منتهی الارب ). آنکه رانهایش از یکدیگر دور بود. (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازیل . [ اَ ی َ ] (ع ص ) آنکه میان هر دو ران وی دوری بود. (منتهی الارب ). آنکه رانهایش از یکدیگر دور بود. (مهذب الاسماء).