اسافل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسافل . [ اَ ف ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ اسفل . پائین ترین ها. کمینها. (غیاث اللغات ). پائین ها. زبون تران . ضد اعالی . ◄ سرینهای مردم . (غیاث ). سواءة : زن قدری زهر در ماشوره نهاد یک جانب در اسافل برنا... (کلیله و دمنه ). ◄ شتران ریزه . (منتهی الارب ). شتران خرد. ◄ عَبل الاَسافل ؛ ضخم الفخذین و الساقین . ♦ اسافل اعضاء ؛ سواءة. ♦ اسافل ناس ؛ ادانی . سَفَلة.