استجاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ رِ) [ ع. استجارة ] (مص م.)<BR>۱- پناه خواستن.<BR>۲- کرایه کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ رِ) [ ع. استجاره ] (مص م.) ۱- پناه خواستن. ۲- کرایه کردن.
مترادف و متضاد واژهدان
اجاره، استیجار، کرایه پناهجویی، زنهارخواهی