استحطاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استحطاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) چیزی کم کردن خواستن . استنقاص . (منتهی الارب ). کم کردن خواستن از بهای چیزی . (تاج المصادر بیهقی ). اوکندن خواستن . (زوزنی ). از بهای چیزی افکندن خواستن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استحطاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) چیزی کم کردن خواستن . استنقاص . (منتهی الارب ). کم کردن خواستن از بهای چیزی . (تاج المصادر بیهقی ). اوکندن خواستن . (زوزنی ). از بهای چیزی افکندن خواستن .