استحفار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استحفار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) استحفار نهر؛سزاوار کندن شدن جوی . (از منتهی الارب ). بکندن آمدن جوی . (تاج المصادر بیهقی ). فرو کندن . (زوزنی ). فروکندن چاه و جوی خواستن . بهنگام کندن آمدن جوی و چاه .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استحفار. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) استحفار نهر؛سزاوار کندن شدن جوی . (از منتهی الارب ). بکندن آمدن جوی . (تاج المصادر بیهقی ). فرو کندن . (زوزنی ). فروکندن چاه و جوی خواستن . بهنگام کندن آمدن جوی و چاه .