استرگت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استرگت . [ اُ رُ گ ُ ] (اِخ ) (گت های مشرق ) بخشی از ملت ژرمانی که در ساحل دانوب مستقر شده بودند و سپس به ایتالیا حمله بردند و تحت ریاست تِئودُریک در اواخر مائه ٔ پنجم میلادی، دولتی تأسیس کردند که در ٥٥٢ م . ژوستی نین آنرا منقرض کرد.