استقداد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استقداد. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) بر یک وتیره بودن شتران . ◄ پیوسته بودن بر کاری . ◄ برابر و هموار شدن چیزی . (منتهی الارب ).