استلاج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استلاج . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دوام کردن بر خوردن شراب و ستیهیدن در آن و بسیار خوردن آن . (منتهی الارب ). ادمان . دائم الخمر بودن .