اسفدران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفدران . [ اِ ف َ ] (اِخ ) دهی در پنج فرسنگی میانه ٔ مشرق و جنوب جشنیان . رجوع به نزهة القلوب ج ٣ ص ١٢٢ ح ٢ شود.
اسفدران . [ اِ ف َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان رامجرد بخش اردکان شهرستان شیراز، واقع در ٧٤ هزارگزی جنوب خاوری اردکان، سه هزارگزی راه فرعی اردکان به بیضا. سکنه ١٩ تن . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).