اسفد

اسفد. [ اَ ف َ ] (اِ) هیزم نیم سوخته . کذا فی المحمودی . (شعوری ). این کلمه مصحف اسغده و آسغده است .

اسفد. [ اَ ف َ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از سفاد. برجهنده تر بر ماده . ♦ امثال : اسفد من دیک . اسفد من ضیون . اسفد من عصفور . اسفد من هجرس . (مجمع الامثال میدانی ).