اسفهرود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفهرود. [ اِ ف َ ] (اِخ ) دهی از دهستان شهاباد بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند واقع در ١٨٠٠٠ گزی جنوب خاوری بیرجند. کوهستانی .معتدل . سکنه ٥٣٤ تن . آب از قنات . محصولات غلات، میوه، پیله ٔ ابریشم، بادام . شغل اهالی زراعت، مالداری، کرباس بافی . راه مالرو است . کلدنه گلیان و چشمه ٔ عباس کاظم جزء همین ده است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
اسفهرود. [ اِ ف َ ] (اِ) سنگخواره . قطا. اسفرود. هوذه : مَفْحَص ؛ آشیان اسفهرود. (السامی فی الاسامی ).