اسیوطی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسیوطی . [اُس ْ ] (ص نسبی ) منسوب به اسیوط. (انساب سمعانی ).
اسیوطی . [ اُس ْ ] (اِخ ) ابوبشر احمدبن الولیدبن عیسی الاسیوطی . وی از ابی الزیباع روایت کند و در اسیوط بسال ٣٣٥ یا اول ٣٣٦ هَ . ق . درگذشت . (انساب سمعانی ).
اسیوطی . [ اُس ْ ] (اِخ ) ابوعلی الحسین بن علی بن الخضربن عبداﷲ الاسیوطی . وی از اسحاق بن ابراهیم بن یونس مصری روایت دارد و از وی ابوعبداﷲ محمدبن الفضل بن نطیف الفراء روایت کند. وفات وی در جمادی الاَّخره ٔ سال ٣٧٢ هَ . ق . بود. (انساب سمعانی ).