اسیوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسیوط. [ اُس ْ ] (اِخ ) سُیوط. دهی است به صعید مصر. (منتهی الارب ). شهرکی است در دیار مصر از ریف اعلی به صعید، و بعضی الف را از کلمه ساقط کنند و سیوط گویند. (انساب سمعانی : اسیوطی ). و رجوع به سیوطی و معجم البلدان و ابن جبیر و عیون الانباء ج ١ ص ٨٢ شود.