اشارات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشارات . [ اِ ] (اِخ ) نام تصنیف ابوعلی سینا در حکمت . رجوع به ابوعلی سینا شود.
اشارات . [ اِ ] (ع اِ) ج ِ اشارة. علامتها : و در بسط سخن و کشف اشارات آن اشباعی رود. (کلیله و دمنه ). و شرایط سخن آرایی در تضمین امثال ... و شرح رموز و اشارات تقدیم نموده آید. (کلیله و دمنه ). این سخن از اشارات و رموز متقدمان است . (کلیله و دمنه ). زبانها به تحسین عبارات و تزیین اشارات او روان گشت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٦٧).