اشتیاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتیاف . [ اِ ] (ع مص ) گردن دراز کردن و نگریستن در چیزی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). برآوردن اسب گردن را و نگریستن . (از اقرب الموارد). ◄ درشت شدن جراحت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). ◄ نگریستن به برق بدین منظور که به کدام سوی میرود و در کجا باران می بارد. (از اقرب الموارد). از دور نگریستن برق را. (منتهی الارب ). ◄ دیدبانی کردن . (منتهی الارب ).