اشتیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) (اِ.) نک اِستِم.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) (اِ.) نک اِستِم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتیم . [ اَ ] (اِ) چرک و ریمی را گویند که در جراحت باشد. (برهان ). استیم . و رجوع به استیم شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) (اِ.) نک اِستِم.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) (اِ.) نک اِستِم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتیم . [ اَ ] (اِ) چرک و ریمی را گویند که در جراحت باشد. (برهان ). استیم . و رجوع به استیم شود.